شهید بابایی و برخورد با سرباز ناشناس - بدون خداحافظی پا به فرار گذاشت ,

بدون خداحافظی پا به فرار گذاشت 

راوی « سرگرد رضا نیک خواهی » 

برای انجام هماهنگی در مورد عملیات هواپیمای « F-14 » در پایگاه هفتم ، من و یکی از برادران به همراه شهید بابایی از اصفهان به شیراز می رفتیم . وقتی به دروازه ورودی شهر رسیدیم ، سربازی که لباس نیروی هوایی بر تن داشت جلو ماشین دست بلند کرد . طبق معمول ، به توصیه شهید بابایی او را سوار کردیم . 

من با لباس فرم در جلو ، کنار راننده بودم و شهید بابایی مثل همیشه با یک پیراهن ساده و سری تراشیده در عقب نشسته بود . آن سرباز هم پس از سوار شدن در کنار شهید بابایی نشست . وقتی حرکت کردیم ، سرباز با دقت به  چهره و لباس شهید بابایی نگاه کرد و سپس پرسید : 

- داداش سربازی ؟ 

او گفت : -بله 

سرباز در حالی که با دستش بر روی پای شهید بابایی می زد گفت : 

- دمت گرم . کجا خدمت می کنی ؟ 

شهید بابایی پاسخ داد : 

- پایگاه هشتم اصفهان . 

سرباز در حالی که جا به جا می شد ادامه داد : 

- میگن پایگاه هشتم فرمانهد خیلی باحالی داره .

او قدری مکث کرد و پاسخ داد : 

- میگن فرمانده خوبی است . 

در طول راه ، تا نزدیک پایگاه هشتم بین آن سرباز و شهید بابایی صحبت های دوستانه ای رد و بدل شد . هنگامی که به در ورودی پایگاه رسیدیم ، دژبان برای شناسایی ما پیش آمد و کارت های شناسایی را بررسی کرد . در پایان از پذیرفتن کارت شناسایی شهید بابایی عذر خواهی کرد و وقتی توضیح دادیم که این آقا جناب سرهنگ بابایی هستند ، او نپذیرفت و گفت که باید با فرمانده پایگاه هماهنگ کند . وقتی فرمانده پایگاه هویت شهید بابایی را تایید کرد ، دژبان در حالی که اظهار شرمندگی می کرد ، نزدیک ما آمد و با ادای احترام نظامی از شهی بابایی عذر خواهی کرد . 

سربازی که در عقب نشسته بود و این برخورد ها را می دید ، دریافت این آقا که در طول راه با او شوخی کرده بود سرهنگ بابایی فرمانده پایگاه اصفهان است ؛ به همین خاطر از شدت خجالت ، خیلی آرام در ماشین را باز کرد و بدون خداحافظی با سرعت به داخل پایگاه دوید . 

برگرفته از کتاب  « پرواز تا بی نهایت » 

«انتشارات عقیدتی سیاسی ارتش جمهوری اسلامی ایران »