شهید ابراهیم هادی - بازی والیبال در مدرسه ,

دبیر ورزش - بازی والیبال 

خاطرات شهید رضا هوریار 

اردیبهشت سال 1359 بود . دبیر ورزش شهدا بودم . در کنار مدرسه ما  دبیرستان ابوریحان بیرونی بود . ابراهیم هم آن جا معلم ورزش بود . 

رفته بودم به دیدنش . کلی با هم صحبت کردیم . شیفته مرام و اخلاق ابراهیم شدم . 

آخر وقت بود . گفت : تک به تک والیبال بزنیم !؟

خنده ام گرفت . من با تیم ملی والیبال به مسابقات جهانی رفته بودم . خودم را صاحب سبک می دانستم . 

حالا این آقا می خواد ...! گفتم باشه . توی دلم گفتم : ضعیف بازی می کنم تا ضایع نشه ! 

سرویس اول را زد . آن قدر محکم بود که نتوانستم بگیرم ! دومی ، سومی ، و ... رنگ چهره ام پریده بود . 

جلوی دانش آموزان کم آوردم ! 

ضرب دست عجیبی داشت . گرفتن سرویس ها واقعاً مشکل بود . دور تا دور زمین را بچه ها گرفته بودند . 

نگاهی به من کرد . این بار آهسته زد . امتیاز اول را گرفتم . امتیاز بعدی و بعدی و ... 

می خواست ضایع نشوم . عمداً توپ ها را خراب می کرد ! 

رسیدم به ابراهیم و امتیاز ها برابر شد و آبروی من حفظ شد ! توپ را انداختم که سرویس بزند . 

توپ را در دستش گرفت . آمد بزند که صدائی آمد . الله اکبر ... ندای اذان ظهر بود . 

توپ را روی زمین گذاشت رو به قبله ایستاد و بلند بلند اذان گفت . در فضای دبیرستان صدایش پیچید . 

بچه ها رفتند . عده ای برای وضو ، عده ای هم برای خانه . 

او مشغول نماز شد . همان جا داخل حیاط . بچه ها پشت سرش ایستادند . 

جماعتی شد داخل حیاط . همه به او اقتدا کردیم . نماز که تمام شد برگشت سمت من . دست داد و گفت : آقا رضا رقابت وقتی زیباست که با رفاقت باشد . 

سردار ورزشکار ، رضا هوریار قبل از انقلاب به همراه تیم والیبال به مسابقات جهانی رفت و قهرمان شد . رضا در عملیات کربلای پنج به یاران شهیدش پیوست . 

برگرفته از کتاب : « سلام بر ابراهیم 1 » 

پیوند ها : 

1-  « خاطرات و داستانهایی از زندگی شهید ابراهیم هادی »